Πώς γίνεται η πυροβασία είναι δυνατόν;

Στη δεκαετία του 1930 το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Συμβουλίου Ψυχικών Ερευνών οργάνωσε δύο firewalks να μελετήσει επιστημονικά τα φαινόμενα. Το 1935 ένας Ινδός, Kuda Bux, και δύο Βρετανοί επιστήμονες περπάτησε σε ένα λάκκο φωτιά 12 πόδια, που περιέχουν κυρίως βελανιδιάς κάρβουνα σε περίπου 800 βαθμούς Φαρενάιτ. Στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 1937, μια άλλη firewalk έγινε για το Συμβούλιο, αυτή τη φορά από έναν άνθρωπο Μουσουλμάνος, Αχμέντ Χουσεΐν, ένας Άγγλος, Reginald Adcock, και πολλά άλλα. Ούτε Kuda Bux, Hussain ούτε Adcock γράφτηκαν σε όλα, και οι άλλοι έλαβαν μικρές φουσκάλες στη χειρότερη περίπτωση. Σύμφωνα με αυτά τα γεγονότα, το Συμβούλιο εξέδωσε εκθέσεις δηλώνοντας ότι ούτε η θρησκευτική πίστη, ούτε υπερφυσικές δυνάμεις είχαν τίποτα να κάνουν με την απόδοση του κατόρθωμα, και στη συνέχεια πήγε για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μυστικό της firewalk βρίσκεται στη χαμηλή θερμική αγωγιμότητα του καύση του ξύλου και ότι ο χρόνος επαφής μεταξύ των αναμμένα κάρβουνα και τα πόδια είναι σύντομη.

Μετά από αυτό δεν υπήρχε πολύ προσοχή για να πυροβασία στη Μεγάλη Βρετανία ούτε την Αμερική μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Σε περίπου τη στροφή της δεκαετίας υπήρξε μια αναβίωση του ενδιαφέροντος οφείλεται σε προσοδοφόρες επιχειρήσεις προώθηση της αυτο-εικόνα και την εμπιστοσύνη ενίσχυση μαθημάτων, τα οποία βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους πυροβασία ως μέρος του μαθήματος? Πολλοί από αυτούς εξακολουθούν να υπάρχουν. Οι περισσότεροι από αυτούς που κάνουν τα χρήματα από αυτές τις επιχειρήσεις τείνουν να απεικονίσουν πυροβασία ως κάτι στο χώρο του "νου επάνω στην ύλη» και όχι κάτι κατανοητό από την άποψη του απλού Φυσικής. Υπάρχουν άλλοι όμως που είναι δύσπιστοι και δεν πιστεύω ότι χρειάζεται μια ιδιαίτερη κατάσταση του νου, ή ότι τίποτα το ασυνήθιστο, υπό την αληθινή έννοια της λέξης, εμπλέκεται.

Bernard J. Leikand και William J. McCarthy δημοσίευσε ένα έγγραφο στο Skeptical Inquirer Φθινόπωρο του 1985, στην οποία υποστήριξε ότι πυροβασία είναι δυνατή λόγω της χαμηλής θερμικής ικανότητας στα κάρβουνα, καθώς και το σύντομο χρονικό διάστημα της επαφής που πατούσες του για firewalker έχουν με τα κάρβουνα.

Υπάρχουν πολλές δυνατότητες για να εξετάσει εάν θέλουμε να κατανοήσουμε πώς το περπάτημα σε ένα κρεβάτι από κόκκινο ζεστό κάρβουνα είναι δυνατόν, χωρίς τραυματισμό. Σκεφτείτε ότι τόσο σκληρό ξύλο και το κάρβουνο είναι καλή θερμομόνωση. Ξύλο χρησιμοποιήθηκε στις λαβές των πράγματα όπως κατσαρόλες και κολλητήρια για να τους απομονώσουμε, πριν από την έλευση του ανθεκτικό στη θερμότητα πλαστικό. Το ξύλο είναι εξίσου καλή με ένα μονωτικό υλικό, ακόμη και όταν φωτιά, κάρβουνο και είναι σχεδόν τέσσερις φορές καλύτερη ως μονωτής από σκληρό ξύλο είναι στεγνό. Περαιτέρω, η τέφρα που απομένει μετά το κάρβουνο έχει καεί είναι το ίδιο κακή όπως ένας αγωγός ήταν το σκληρό ξύλο ή κάρβουνο, και η ίδια δεν παράγει κανένα επιπλέον θερμότητα.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι το χρονικό διάστημα ώστε το πέλμα του ποδιού κάθε βρίσκεται σε επαφή με τα κάρβουνα. Δεν είναι ούτε απαραίτητο ούτε σκόπιμο να τρέξει ένα γρήγορο περπάτημα φέρεται να λειτουργούν καλύτερα, με κάθε βήμα, λαμβάνοντας μισό δευτερόλεπτο ή λιγότερο. Κατά τη διάρκεια μιας firewalk δεκατέσσερα πόδια, στη συνέχεια, κάθε πόδι είναι σε επαφή για ένα συνολικό χρόνο μιας δεύτερης ή έτσι. (Το 120 πεζόδρομου έγινε από την Sara Raintree και Jim Τζάρβις, και οι εκθέσεις των πλέον βόλτες και οι άνθρωποι παραμένουν σταθερές για μεγάλα χρονικά διαστήματα στα κάρβουνα βρίσκονται υπό έρευνα από τον συγγραφέα.)

Η θερμότητα μπορεί να μεταδοθεί σε βασικά με τρεις τρόπους, συναγωγή, ακτινοβολία και αγωγή.

Συναγωγή λαμβάνει χώρα μόνο σε αέρια ή υγρά, π.χ. υγρά, όταν οι μερίδες πυκνότερο ψυγείο και, συνεπώς, ενός ρευστού εκτοπίζουν τα λιγότερο πυκνά, πιο ζεστά μέρη. Είναι το σημείο όπου η έκφραση «ζεστός αέρας ανεβαίνει» προέρχεται από, αλλά συναγωγή δεν είναι ότι οι σχετικές με πυροβασία, επειδή δεν υπάρχουν ούτε υγρά αέρια που εμπλέκονται σημαντικά.

Η θερμότητα μπορεί να μεταδοθεί από την ακτινοβολία ως ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα, με αυτόν τον τρόπο θερμότητα φτάνει σε μας από τον ήλιο. Πρόσωπο κάποιου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε αυτή την ακτινοβολία και γι 'αυτό όταν στέκεσαι δίπλα σε μια φωτιά να πάρετε γρήγορα την αίσθηση ότι τα κάρβουνα είναι πολύ ζεστό, ωστόσο ακτινοβολία δεν μεταδίδουν πολλή ενέργεια στα πόδια κατά τη διάρκεια μιας τυπικής firewalk, λόγω της σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα η firewalk παίρνει. Εάν υπάρχει ένα στρώμα της τέφρας στα κάρβουνα, τότε αυτό effectivly εμποδίζει την ακτινοβολία από το πόδι.

Θερμότητα μεταδίδεται επίσης μέσω αγωγιμότητας όταν δύο πράγματα αφής και αυτή η μορφή της μετάδοσης είναι η πιο σχετική με πυροβασία, διότι είναι τα πέλματα των ποδιών του περιπατητή που έρχονται σε επαφή με τα καυτά κάρβουνα. Διεξαγωγή συμβαίνει όταν ενεργητικά μόρια, τα κάρβουνα, τα οποία δονούνται συγκρούονται με μόρια πιο ήρεμη, τα πέλματα των ποδιών, με αποτέλεσμα τη μεταφορά της ενέργειας σε αυτά, αλλά η θερμική αγωγιμότητα του άνθρακα χοντρό είναι πολύ μικρή και ότι το δέρμα του ή σάρκα είναι μόνο για τέσσερις φορές περισσότερο. Συγκριτικά η θερμική αγωγιμότητα του τα περισσότερα μέταλλα είναι αρκετές χιλιάδες φορές μεγαλύτερη, μετάλλων διευθύνουν τη θερμότητα καλά, αλλά μη μέταλλα, όπως κάρβουνο ή το δέρμα δεν το κάνουν. Επιπλέον, δεν είναι όλα του πόδι είναι σε επαφή όλο το χρόνο, λόγω του τραχύτητα του άνθρακα και πως το πόδι είναι τοποθετημένο κατά το περπάτημα. Η αψίδα Κατακάθια φαίνεται να είναι όπου οι περισσότεροι άνθρωποι, εκτός από κυψέλη μεταξύ των δακτύλων.

Πώς σχετίζεται αυτό με την πιθανότητα τραυματισμού κατά τη διάρκεια μιας firewalk; Είναι αλήθεια πως ό, τι θερμοκρασία η σάρκα γίνεται θα αποφασίσει κατά πόσον η τυχόν ζημία που υπέστη είναι ή όχι, αλλά αυτό θα είναι το ποσό της θερμότητας που μεταφέρεται από κάρβουνα για τα πόδια που θα επηρεάσουν άμεσα αυτό. Τι θερμοκρασίας τα κάρβουνα είναι στο θα είναι μόνο ένας από τους πολλούς παράγοντες που θα επηρεάσουν πόση θερμότητα μεταφέρεται και από το πόσο πολύ η θερμοκρασία των πελμάτων, κατά συνέπεια, θα αυξηθεί. Έτσι, αυτό που πιστεύω ότι συμβαίνει όταν κάποιος περπατά στην πυρκαγιά είναι ότι σε κάθε βήμα το πόδι απορροφά σχετικά λίγη θερμότητα από τα αποκαΐδια που ψύχονται, επειδή είναι κακοί αγωγοί, που δεν έχουν μεγάλη εσωτερική ενέργεια για να μεταδώσει ως θερμότητα, και ότι περαιτέρω το στρώμα του ψυχρού άνθρακα μεταξύ του ποδιού και το υπόλοιπο από τα καυτά κάρβουνα τους απομονώνει από τον άνθρακα.

Έχοντας τα κατώτατα σημεία της βρεγμένα πόδια θα μπορούσε να βοηθήσει να απορροφήσει μέρος της θερμότητας που εκπέμπεται από τα κάρβουνα, αλλά είμαι περισσότερο για να μην κολλήσει κάρβουνα στα πόδια μου. Σε περίπτωση που το κάνουν, δίνουμε νερό εμποτισμένο απομεινάρι χαλί στο τέλος της διαδρομής. Τα πέλματα των ποδιών μου είναι αρκετά μαλακά και μπορώ να στεγνώσει αμέσως πριν από ένα firewalk. Η επίδραση Leidenfrost δεν φαίνεται να συμμετέχει κατά τη διάρκεια πυροβασία? Ακόμη Jearl Walker λέει ότι είναι της γνώμης αυτές τις μέρες, αν και αρχικά είχε διαφορετική γνώμη.

Φαίνεται λοιπόν, ότι μια firewalk της μικρού μήκους είναι κάτι που κάθε σωματικά ικανός πρόσωπο θα μπορούσε να κάνει και ότι δεν χρειάζεται μια ιδιαίτερη κατάσταση του μυαλού. Μάλλον, είναι το σύντομο χρονικό διάστημα της επαφής και της χαμηλής θερμικής αγωγιμότητας και ικανότητα των ανθράκων που είναι σημαντικό, και δεν είναι απαραίτητο για τα πόδια για να είναι υγρό ούτε κάλους, αν και ούτε μπορεί να είναι ελαφρά όφελος. Μεγαλύτερη περιπάτους φαίνεται να είναι δυνατή, αν ένα στρώμα μονωτικού τέφρας επιτρέπεται να χτίσει πάνω σε ένα καλά συσκευασμένο κάτω κρεβάτι, όπου η θερμοκρασία έχει τη δυνατότητα να μειωθεί σημαντικά από αυτό που ήταν όταν τα κάρβουνα ήταν στο πιο hot τους.

Αυτό δεν είναι να αρνηθούμε ότι μπορεί κανείς να αισθάνεται την εξουσία με το να περπατήσει στη φωτιά, ούτε να αμφισβητήσει ότι μπορεί να βελτιώσει και την αυτοπεποίθηση. Εγώ πάντως πιστεύω ότι η πυροβασία είναι κατανοητό από την άποψη της βασικής Φυσικής και δεν είναι ούτε υπερφυσική παραφυσικό

Το παραπάνω άρθρο αναδημοσιεύεται με την ευγενική άδεια του David Willey, εκπαιδευτής Φυσικής, Πανεπιστήμιο του Οχάιο.